In 1920 werd aan de zuidkant van Amersfoort het befaamde Frisia-complex gerealiseerd. Bijzondere huizen, deels met riet en deels met pannen gedekte woningen. Het bouwblok werd afgesloten met een uiterst markante woning. De plastisch gevormde kap doet haast organisch aan en de stijl was van meet af aan zeer populair. De woningen werden veel beschreven in vaktijdschriften.

Dat het ontwerp bijzonder was, blijkt ook tegenwoordig nog. De huizen zijn onverminderd populair wat ongetwijfeld komt door de uiterst sfeervolle uitstraling. De ramen met roedeverdelingen, de paneeldeuren en de verrassende hoeveelheid ruimte zijn andere redenen voor deze populariteit.

De directe omgeving is ook zeer aantrekkelijk. De straat is rustig, de tuinen zijn ruim en de ligging in de Amersfoortse villawijk het Bergkwartier met scholen en het NS-station op korte afstand wordt door een ieder als zeer aangenaam ervaren.

De prachtig brede achtertuin is meer dan twintig meter diep, heeft een terras voor de ochtendzon en een tweede terras voor de middag- en avondzon, voorts is er een houten met riet gedekte garage en een aparte monumentale schuur.


De indeling is als volgt:

Begane grond: onder het ruime overstek is de overdekte entree, daarna volgt de ruime hal met toegang naar toilet en keuken. De woonkamer is L-vormig, er is een grote open haard en een bijzonder rond kamertje in een hoek van de kamer. Een later aangebouwde serre completeert deze woonlaag.

Op de 1e verdieping zijn drie volwaardige kamers die alle drie iets extra’s hebben in de vorm van een erker. De oorspronkelijk erg grote badkamer werd in tweeën gesplitst zodat de ouderslaapkamer over eigen sanitaire voorzieningen beschikt.

De kapconstructie van de zolderverdieping is zodanig hoog dat er ruimte was voor een stahoge vliering boven de toch al grote hoogte van de kamers die er zijn. De indeling is er nu een met een kamer, een hobbyruimte en een grote voorzolder. Een extra en bovendien grote kamer is hier eenvoudig te realiseren.